خنده تلخه من از گريه غم انگيزتر است
كارم از گريه گذشته بدان مي خندم
اینجا زمین است. رسم آدم هایش عجیب است! مگر مهم است چقدر در جیبم دارم ؟ گرکه درخویش شکستیم صدایی نکنیم خودبسازیم به هردردکه ازدوست رسد بهربهبود ولی فکردوایی نکنیم جای پرداخت به خودبردگران اندیشیم شکوه ازغیرخطاهست خطایی نکنیم وبه هنگام عبادت سرسجاده ی عشق جزبرای دل محبوب دعایی نکنیم یاورخویش بدانیم خدایاران را جزبه یاران خدادوست وفایی نکنیم یادمان باشد اگر خاطرمان تنهاماند طلب عشق زهربی سروپایی نکنیم گله هرگزنبود شیوه ی دلسوختگان با غم خویش بسازیم وشفایی نکنیم یادمان باشداگرشاخه گلی راچیدیم وقت پرپرشدنش سازونوایی نکنیم پرپروانه شکستن هنرانسان نیست گرشکستیم به غفلت من ومایی نکنیم دوستداری نبود بندگی غیر خدا بی سبب بندگی غیرخدایی نکنیم مهربانی صفت بارزعشاق خداست یادمان باشد ازینکار ابایی نکنیم
اینجا گم که مى شوى
به جاى اینکه دنبالت بگردند فراموشت مى کنند...

تنها همینقدر که دستهایم در جیبم احساس بی کسی نکنند کافیست
پرنده ِ مهاجر داریوش باشد یا دیوار سنگی ِ گوگوش
همینکه در گوشم بهانه ای برای نشنیدن دیگران است آرامم میکند
قدم میزنم بی منت چشم هایی که لباس هایم را تحویل میگیرند یا نه
آزادم ... آزاد ... نه در قامت یک پرنده ... که در اوج انسان بودن و درگیری هایش آزادم
خاطراتم برای دیروز و آینده نگری ها برای فردا
امروز را در امروز نفس بکش...

| Design By : ⒶⓛⓘⓇⓔᶼᵜ |


